no i się zaczęło… :/

A ja naprawdę wierzyłam w to, że życie tutaj może być sielanką… ech…

A co się zaczęło?

Otóż:
Po pierwsze (primo): w połowie drogi rano na zajęcia (a może nawet w zaledwie 1/3) zauważyłam, że nie mam powietrza w przednim kole (ktoś może zapytać: czemu tak póżno – skoro dziwny szelest było słychać od samego początku? – Bo ja jak jadę – to patrzę przed siebie, a nie pod koła ;])… i jak dojechałam na tym flaku na uczelnię – to weszłam do sali na wykład równo z profesorem… Na przerwie skoczyłam i podpompowałam koło – no i jak wróciłam za godzinę (czyli po zajęciach) – już wiedziałam – mam dziurę… – Pozostało tylko pytanie: łatać, czy kupić nową dętkę? – Pomyślałam – zastanowię się później i poszłam na obiad :]
Po drugie (secundo): po obiedzie poszłam zrobić wcześniej planowane zakupy, czyli kupić naboje do pióra i… tu zonk… JEŚLI PISZECIE PIÓREM – TO KONIECZNIE ZABIERZCIE NABOJE ZE SOBĄ! – W całym Joensuu jest jedno miejsce, gdzie można kupić naboje i… są tylko niebieskie… – zapomnij o innych kolorach! – A ja chcę moje szmaragdowe naboje :/ (bo czarnych mam ze sobą jeszcze 7 – spokojnie wystarczy do maja, a zielony – zaczęłam już ostatni… )
Po trzecie (tercjo): wiecie która część ciała najbardziej mi tu odmarza… ;/ – Przednia część ud… – momentami tragicznie – zwłaszcza, po godzinnym spacerze, kiedy się posiedzi chwilę w ciepłym pomieszczeniu… – Myślałam dzisiaj, że umrę… ;|

Na dokładkę po przyjściu do domu dowiedziałam się, że w wypadku samochodowym zginął jeden z pracowników naszego wydziału – dr Szyszko… – Panie świeć nad jego duszą!

//w końcu kupiłam nową dętkę – bo dętka kosztuje 2,99 €, a zestaw do klejenia 2,49 €